Als een prinsesje

"Soms vindt iemand het hier niet zo leuk meer. Dat gaat hij ergens anders trainen waar ze hem als een prinsesje behandelen. Alles gebeurt dan voor hem, iedereen geeft hem schouderklopjes. Zolang hij wint, heeft hij vrienden. Verliest hij, dan huilen ze met hem mee."
"Hier gaat het anders. Iedereen is gelijk voor mij. Ik zeg gewoon waar het op staat. Ghita komt hier na een wedstrijd. Hij vraagt aan mij of hij of hij goed gevochten heeft, en hij heeft gewonnen. Ik heb tien minuten met die man nodig. YouTube aanzetten en dan wijs ik aan wat hij verkeerd deed. Daar moet hij dan aan werken, aan niets anders. Wat hij goed doet, hoef ik niet te trainen. Als iemand kan worstelen, ga je niet worstelen met hem."

"Degenen die het snappen, nemen het aan. Als ik met Anil praat, dan zeg ik zo en zo moet hij het straks in de wedstrijd doen. Doe je het niet, ook goed. Dan wordt hij neergeslagen. Je hoeft het niet te doen. Ik zeg het niet om te pesten. Ik zeg alleen hoe die gozer goed kan worden. En blijven."

"In de vechtsport krijg je veel aandacht van andere mensen waar je niets aan hebt. Dat is wel leuk, die aandacht. Vinden veel vechtsporters leuk. Maar het is tijdelijk. Het is tijdverspilling. En dit is moeilijk."

"Dan hebben ze soms liever een team om zich heen dat alles voor ze doet. Op een gegeven moment gaan ze denken dat ze het weten. En dan word je een prinsesje."